Kitanaura Efsanesi: Sessiz Tepelerin Gizemi

Antik dönem yazarlarının eserlerinde adından hiç bahsetmediği, tarihin sisleri altında uzun süre kaybolmuş olan Kitanaura antik kenti, adeta zamanın unutmaya yemin ettiği gizemli bir efsane gibi sessizliğini korumuştur. Hakkında yazılı bir kaynak bulunmayan bu yerleşim yerinin varlığı, yalnızca tepe ve yamaçlarda bugüne ulaşabilen dilsiz kalıntılar aracılığıyla günümüze fısıldanmaktadır.

Şehrin kaderini ve adını aydınlatan ipuçları, ancak yüzyıllar sonra ortaya çıkan bazı tarihi buluntularla gün yüzüne çıkabilmiştir. 1842 yılında alanı ziyaret eden T. A. B. Spratt buranın adını çözememiş, ancak 1998'de Antalya Müzesi'ndeki sikkeler üzerinde yapılan çalışmalar ve Patara'da bulunan Roma mil taşı Miliarium Lyciae sayesinde Kitanaura'nın kimliği ve İdebissos'a olan mesafesi kesinlik kazanmıştır.

Doğu-batı doğrultusunda uzanan sarp kayalık bir tepenin üzerine kurulan akropolis, burayı mesken tutanların dış dünyadan korunmak için ördüğü surlarla çevrilidir. Batı ve kuzey taraflarının sarp kayalıklarla korunduğu bu alanda, 1,30 metre kalınlığındaki sur duvarları zaman zaman 5 ila 6 metre yüksekliğe kadar ayakta kalmayı başarmıştır.

Hristiyanlığın Geç Antik Çağ'da bölgede yayılmasıyla birlikte mistik bir dönüşüm geçiren şehirde, kalıntılara göre beş ayrı kilise inşa edilmiştir. Akropolisin güneybatı köşesinde ve merkezinde yer alan bu bazilikalar, kentin inanç dünyasında ne denli önemli bir merkez haline geldiğinin sessiz tanıklarıdır.

Kitanaura'nın en dikkat çekici ve heybetli yapısı ise güneybatı girişindeki devasa hamam-jimnazyum kompleksidir. Yaklaşık 700 metrekarelik bu büyüleyici yapı, Likya'nın devasa şehirleri Patara ve Ksanthos'taki hamamların iki katından bile büyük olup, kesişen yolların yolcularına ve geçici ziyaretçilere kapılarını açan görkemli bir durak olduğunu göstermektedir.

Akropolisin çevresini saran nekropol alanları, mezarlar ve güneydeki gizemli heroon, bu kayıp şehrin sakinlerinin ölülerine ve kahramanlarına gösterdiği hürmetin izlerini taşımaktadır. Zamanın yorgun düşürdüğü su kemeri kalıntıları ve düzensiz kesme bloklar, bu dağlık coğrafyada suyun ve hayatın izini süren unutulmuş bir halkın efsanesini bugüne taşımaktadır.